Given to Fly

Given to Fly...

Zo heet deze weblog. Omdat het soms, heel even voelt alsof ik vleugels heb. Omdat het een geweldig nummer van Pearl Jam is. Maar ook omdat het me doet denken aan een speciaal iemand die me altijd bijstaat, ongeacht welk idioot plan ik nu weer in m'n hoofd gehaald heb. Omdat niets onmogelijk is zolang je er maar in gelooft.

Zware kost?! Valt wel mee......Ik zal jullie hier op de hoogte houden van mijn hardloopavonturen tot aan de start, en hopelijk ook de finish van de Comrades Marathon 2010.

Ik hoor het sommige mensen denken: waarom? Waarom ga je 89km hardlopen, in de hitte, tegen 5 bergen op?! Natuurlijk omdat ik het wil, en weet dat ik het kan. Maar ook omdat ik een vriendin en de vrijwilligersorganisatie waar zij in Zuid-Afrika voor werkt wil helpen. Ik ga dus het komende jaar op zoek naar sponsors die dit idiote plan steunen, en zal jullie ook hiervan op de hoogte houden.

Welkom op Given to Fly...

Léonie

Bloktreinen, fritten en pintekes

Amai!!! Deze noen is het zover: na een afveeg en een aubade van een neusdoek togen we met de gehele afdeling begeesterde Sales-tijgers naar het schone Antwerpen. We zullen daar kabassen door de bazaars, pisbloemen plukken in het stadspark, palaveren over lange rekken, lampetten in een kaberdoes onder het genot van ijzerendraadmuziek, en zij die straffen toebak willen roken zullen dat buiten moeten doen. Want ook in Antwerpen is het rookverbod doorgedrongen. Naarmate meer mensen een bobbel ophebben zullen ze steeds meer uit hun botten slaan. Om niet door de pakkenman in de kraag gevat te worden zullen zij in bijzijn van hem hun bebbel soms moeten houden.

Gewapend met eenzelvigheidskaarten vertrekken deze dikkenekken vanmiddag om 15 uur. Niet op een opgefokte tuffer over de autostrade, niet met de wentelwiek, een overzetter komt er evenmin aan te pas. De koersvelo laten wij ook staan, wij zouden niets meer zijn dan een stel patattencoureurs. Neen, met de aangekochte reiskaartjes voor de bloktrein gaan wij vanmiddag aan. Als een stel Pajotters in Limburg, een stelletje deugnieten, zullen we de coupé in de bloktrein transformeren tot een kiekenkot vol dialogerende bietekes en jongens. Hoe het ook zij: we zullen de ZOO en de Keyserlei onveilig gaan maken komend weekend, maar er zal ook gelopen worden langs de Schelde. Een heuse solo-jogging in Belgenland. Laten we hopen dat we de impermeabel thuis kunnen laten. Mocht ik het tegenkomen neem ik zeker en vast een muurkien mee terug. Tabee......

Giel en Martine

Het is gelukt! Giel is op Kamp Holland deze week en wij hebben hem overladen met mails en Tweets. Het duurde dan ook niet lang voordat Giel wist met welke Luitenant hij te maken had toen Martine op hem afstapte: the one and only Nurse of the Desert die niks liever wil dan een rondje rennen met Giel op de basis. Op zich al een bijzondere ervaring, maar ik ben erg benieuwd hoe hij het eraf gaat brengen met kilometervreetster Martine. Natuurlijk hopen we allemaal dat hij tijdens zijn uitzending en/of op de website van 3FM wat extra aandacht wil geven aan de Be More Ultra-Tour. Vanaf hier wens ik zowel Giel als Martine vast heeeeeel veel plezier en we zien de foto's snel tegemoet! Hier kun je meer lezen op Martine's weblog.

We vorderen gestaag met de voorbereidingen voor de Be More Ultra-Tour. Er wordt achter de schermen druk gewerkt aan een persbericht, een media-kit, een website en natuurlijk de organisatie van de Tour zelf. Uiteraard zullen we zo snel mogelijk een update geven met de route, maar de data zijn in ieder geval bekend. Schrijf snel in je agenda: 24 tot en met 28 maart. We hopen jullie te zien, ergens in het land. Misschien voor 10km, misschien wel voor 50km. Alles is mogelijk! Eén ding is zeker: het gaat helemaal geweldig worden. Verschillende ideetjes krijgen we toegestuurd, er komt hulp uit onverwachte hoek, en er zijn onwijs veel enthousiaste lopers die zich het liefst nu al inschrijven om een etappe mee te lopen. Nog heel even geduld allemaal: zodra de website klaar is kunnen jullie je ook echt gaan inschrijven. Goede ideetjes en helpende handjes zijn echter altijd welkom dus dat horen we graag.

Nu allemaal even fingers crossed dat Giel de Be More Ultra-Tour wat extra aandacht geeft zodat het een nog groter, nog mooier loopfeest gaat worden. Ennuh Martine: wel lief zijn voor Giel heh?! Niet stiekum een mini CCC parcours voor hem uitzetten want dat overleeft 'ie niet......

Het kan raar lopen

Afgelopen week liep alles op spreekwoordelijke rolletjes: 3 keer gehardloopforenst (wat een woord!) en een goed begin gemaakt voor de Be More Ultra-Tour samen met Martine en Pieter. Afgelopen vrijdag zou ik met Koen een potje gaan schaatsen op de ijsbaan op het Leidseplein en aansluitend een berg poffertjes wegwerken om vast in winterse sferen te komen, maar de dikke laag water en de 2 verdwaalde toeristen op de ijsbaan (of moet ik zeggen zwembad) zorgden ervoor dat we toch besloten ons heil in een kaasfonduepan te zoeken. Gevonden?! Jahzeker: het was heerlijk!!!

Of het nou aan de kaasfondue lag, aan het weer, aan de 8+ uur slaap misschien, het is me nog steeds een raadsel waarom ik zaterdag zo hysterisch hard heb gelopen. Het plan was om m'n vaste 10.5km rondje zo rond de 12 km/uur te lopen, gewoon een lekker tempo. Daarna boodschappies doen en voorbereiden op de 50km de dag erna. Toen ik de deur achter me dichttrok vlogen m'n benen echter onder me vandaan, WHOOSH de Prinsengracht over. Het was rond zessen, en de op-de-valreep-nog-wat-gescoord shoppers liepen her en der verspreid met tassen vol nieuwe aankopen. Als in de shampoo reclame begonnen hun haren spontaan te dansen toen ik langs slalomde, zo hard ging ik voor m'n gevoel. Magere Brug, Amstel, Carré, bruggetje over, oops sorry meneer!, Nassaukade, Vondelpark, Overtoom, Elandsgracht en STOP de tijd!!! Voorzichtig even kijken......het begint met een 4. Das mooi! En dan en dan?! Een 3!!! Waaaaaah!!! 43:23 stond er op m'n Polar. Das 14.52 km/uur. Das een nieuw PR op de 5km en de 10km als dit een wedstrijd was geweest. Das kortom mega-super-duper goed en dat beloofd wat!!!

Met een smile van oor tot oor ben ik op tijd naar m'n bedje gegaan en stond ik de volgende ochtend om 8:45 alweer op Station Haarlem CS te wachten op fellow Be More Lunartic Roy. Om alvast in the mood van Steenbergen te komen hadden we besloten vandaag 50km te lopen vanaf mammie's huis naar Noordwijk over het strand, en door de duinen terug. Het eerste uur liepen we met z'n drietjes omdat mama vandaag 2 uur wilde lopen en na een uur via een andere, even lange weg terug naar huis ging. We waren inmiddels al op het strand beland waar het aardig waaide, regende en waar het ook nog eens vloed was. Ik zeg: daar word je hard van =P. Afijn, de vloedlijn volgend zag ik in m'n ooghoek dat Roy niet meer zo lekker liep, maar met wat stretchen af en toe ging het nog. Heel in de verte kon je Noordwijk al zien, maar een paar kilometer verder kwam daar toch de mededeling: ik ga Noordwijk niet halen.

Na een week ziek zijn en evenzoveel dagen niet lopen was het wellicht ook niet het beste plan om 50km te gaan lopen door wind en regen, maar nu was er dus een ander euvel: de knie die niet meer wilde. Was rustig hardlopen op het strand nog te doen, in de duinen werd het al snel wandelen en zelfs strompelen. Een paar krachttermen verstoorden de rust in het supermooie duingebied (waar we overigens oog in oog stonden met een hert a la Bambi). Gelukkig had ik m'n telefoon bij me zodat ik m'n broertje kon bellen die ons in Zandvoort heeft opgehaald met de auto: thanks broertje!!! Na een bak soep, een ice-pack en een slinger naar het station kon Roy in ieder geval zijn bedje weer in. Restte mij nog de vraag: hoe ga ik die kilometers toch nog maken?! Verkleumd van het wandelen in de kou met een nat pak besloot ik even op te warmen en er toch weer vandoor te gaan richting Hillegom waar m'n oma woont.

Via hetzelfde duinpad als waar we eerder vandaag strandden liep ik naar Langevelderslag en vanaf daar binnendoor naar Hillegom. Iets meer dan 25km was de score, 2:27:02 de tijd. Mama was inmiddels met m'n tas met droge kleren gearriveerd en oma kon alleen maar uitbrengen: wat knaaaaaap!!! Het is niets meer dan je ene been voor je andere zetten, maar voor iemand bij wie dat niet meer zo makkelijk gaat kan ik me voorstellen dat je zoiets roept. Nougoed, een kopje thee, een cakeje wat ik ECHT niet kon weigeren en een paar chocolaatjes later zat ik gezellig naast mammie in de auto terug naar Haarlem. Na een bak zelfgemaakte wortelsoep, broodje, noodles, 2 glaasjes bubbels en koffie met koekjes was het inmiddels 12 uur geleden dat ik binnen kwam stormen en tijd om naar huis te gaan. Via Twitter even alle uitslagen van de 7^^ toppers gecheckt: allemaal gefeliciteerd, in het bijzonder CometCK en Maaike die een dik PR hebben gelopen, maar ook alle anderen die het maar mooi gedaan hebben. Al met al een superleuk weekend waarin de dingen een beetje raar liepen......Vandaag 42km, deze week 112.5km.   

Druk, druk, druk......

Het is druk in Hardlopende Webloggers-land. De ene (ultra)marathon is nog niet voorbij (lees even het waanzinnige verslag van Ronald's Berenloop-PR en Richard's dappere poging op een 100km binnen 9:30) of de volgende dient zich alweer aan (Patricia gaat bijvoorbeeld een poging doen om Rotterdam 2010 te lopen). Daarnaast worden er mega-plannen gemaakt door Pieter, Martine en mij voor de Be More Ultra-Tour, en is daar ook nog even de 24-uurs van Steenbergen met Roy tussengekomen als een laatste middel om zoveel mogelijk centjes op te halen voor Be More voordat ik op 30 mei de Comrades ga lopen en het opgehaalde geld persoonlijk aan Wilma ga overhandigen. Bovendien zijn er verschillende weblogloopjes, sommigen zijn al geweest zoals die bij Nijmegen, en anderen komen spontaan op: Rinus laat je graag zijn achtertuin zien aanstaande dinsdag, op 24 januari kun je terecht bij Danniëlle, en op 28 februari bij ons aller Tiny. Is dit nog niet genoeg reuring naar je smaak?! Dan kun je je ook nog aansluiten bij de groep Hardloopforensen waar Gert, Aad en ik ook deel van uitmaken.

Kom je thuis, denk je even lekker te gaan douchen, dan languit op de bank. Even niet hardlopen......Maarrrrrrrr: ook terwijl je languit ligt te chillen kun je nog bezig zijn met hardlopen want onze Nurse of the Desert Martine heeft maar liefst 3 verhalen geschreven voor het boek Taskforce Uruzgan waarvan er 1 (uiteraard) over hardlopen gaat. Bij dezen bestel ik vast een gesigneerd exemplaar! Ook als je eet ben je blijkbaar met hardlopen bezig, zo heb ik geleerd van Herbalife-Petra. Na de Amsterdam Marathon die niet helemaal gesmeerd liep heeft ze me toegang gegeven tot hetzelfde programma als zij zelf gebruikt om te zien of je wel genoeg en de juiste dingen eet op een dag. Conclusie: Alarmfase 1!!! Op bijna dagelijkse basis kreeg ik mails van Petra die me sommeerde om meer, veeeeeel meer te gaan eten. Hele broden, zakken pasta, bergen pannekoeken......Waar ze de meeste mensen juist moet aanmoedigen minder te eten om dat slanke lijntje te verkrijgen kreeg ik juist complimentjes als ik een dagje goed gebunkerd en niet gelopen had. Rare gewaarwording.

Toch zijn al heel snel de eerste effecten te merken. M'n trainingstijden worden beter bij eenzelfde hartslag, ik herstel makkelijker en bovendien zit ik niet meer de hele dag met koude handjes op m'n werk. Wie weet komt die sub 3:30 dit jaar ook nog wel op de klokken. Hier kun je zien hoe het programma werkt, ik kan je verzekeren dat Petra je goed zal begeleiden. Na de drievoudige hardloopforens-actie van vorige week besloot ik het nog maar eens dunnetjes over te doen, en dus heb ik er weer 60km opzitten in 3 dagen. Omdat er een paar plannen omgegooid werden moest ik vandaag een heleboel spullen meenemen in m'n rugzak. Ruim 10 kilo zat er op m'n rug, en de regen maakte de tocht vandaag niet veel aangenamer. Gelukkig maakte dat gevoel al snel plaats voor voldoening toen ik netjes binnen 1:56:04 in de lift stond. En nu is het dus tijd voor een stapel broodjes, aangevuld met een zak verdwaalde pepernoten waar zo af en toe m'n hand in verdwijnt. Of was dat nou een voorbeeld van niet zulke goede voeding......hmmm =P

Team Zonder Naam

 

Je zal er maar last van hebben: veelloperij. Uren ben je op pad, met als doel de eerstvolgende wedstrijd zo goed mogelijk te volbrengen. En wat nou zo lastig is: kiezen! Er zijn ook zoveel gave, leuke, vette, mooie en meestal lange wedstrijden......Twee weken geleden is de Be More Ultra-Tour wereldkundig gemaakt- de voorbereidingen ervan zijn in volle gang, dus kluistert uzelf aan de PC want updates volgen spoedig- en nu is het tijd voor de volgende ontboezeming: op 8 en 9 mei 2010 loop ik samen met Roy Felix de 24-uurs in Steenbergen als duo. Het doel: de 250km halen. Hoe we dat gaan doen is nog niet duidelijk, misschien 1 uur lopen, 1 uur rust, misschien langere periodes lopen en langer bijkomen. Hoe het ook zij: Team Zonder Naam gaat ervoor!

www.teamzondernaam.nl, shirts met een flitsend TZN logo, bannercampagnes op de landelijke hardloopsites om bekendheid te kweken voor het fenomeen Team Zonder Naam......Hmmm......zien we niet echt zitten. En daarom wil ik jullie om een gunst vragen: Roy en ik hebben onze Favorite Things eens naast elkaar gelegd, en we zoeken een leuke, creatieve, stoere naam die ons gaat helpen de 24 uur zo goed mogelijk te volbrengen en die we met trots op onze shirts zullen dragen. Ik weet dat er heel wat intelligente en creatieve lopers (en niet-lopers) op m'n blog ronddwalen, dus ik zou zeggen: zet je hersenen even aan het werk en schrijf de uitkomst hier beneden neer.

Roy&Léonie Love: reizen, Nike (Lunar Glide en Lunar Trainer), eten, de kleur groen, ultralopen, webloggen, Amsterdam en Den Haag. Alles vrijelijk te verwerken in de meest catchy teamnaam ever =D

Een korte update van afgelopen loopweek: na de 3x20km hardloopforensen heb ik zaterdag een 15.1km lange interval-tempo-heuveltraining ingelast. Gisteren was het dus weer tijd voor een langer loopje. Dit keer 41km, via Ouderkerk aan de Amstel een klein rondje Ronde Hoep. Het was megalekker weer toen ik wegging, dus korte mouwen, korte broek en tas op m'n rug. Na een uur of 2 zag ik in de verte een mistwolk opdoemen waar ik een paar minuten later in liep. Dag zonnetje, dag lekker temperatuurtje. Met nog 13km te gaan besloot ik iets aan te zetten, want het werd ineens verdomd koud. 3 uur en 45 minuten later holde ik m'n deur door, rechstreeks naar de lekkere warme douche. Toch een goed weekje: totaal 116km.

My Favorite Things

Zaterdag is m'n favoriete dag van de week. Niet alleen omdat je dan kan uitslapen, want daar doe ik niet aan. 's Ochtends vroeg zijn de mooiste uren om hard te lopen en die ga ik niet stinkend in m'n bed voorbij laten gaan. Nee, zaterdag is m'n favoriete dag van de week omdat ik dan lekker kan lopen, boodschappies doe, beetje kan keuvelen in m'n huis, meestal is er wel een slaapfeestje met Koen, politiek incorrecte talentenshows zijn meestal op zaterdag op TV, spontane 'zullen we 'n biertje doen' acties zijn meestal op deze dag, na zaterdag heb je gewoon NOG een dag vrij en bovenal: ik werk niet (meer) op zaterdag!!! Wat een heerlijkheid. En zo ging ook vandaag m'n wekker op een schappelijke tijd. Broodjes eten, kopje thee erbij en bedenken waar ik vandaag eens heen ga lopen. De keuze was al snel gemaakt want het was wel weer eens tijd voor een tempo-interval-heuveltraining.

Zo gezegd, zo gedaan. In korte broek vormde ik een mooi contrast met die aanstellers met lange tights, jackies, handschoenen en mutsen. Snelle training, dus de Lunar Trainers aan. 6.6km is de afstand vanaf m'n huis tot aan het viaduct over de Amstel. Daar is een trap en een paadje wat van onder naar bovenop het viaduct loopt. De 6.6km heb ik gelopen op 11 km/uur met een paar versnellinkjes om alvast te oefenen. 10 keer ben ik het paadje opgesprint, en 5 keer de trap op geraasd. Tussendoor steeds 100m pauze. Lekker hoor, om weer even lekker los te gaan. De 6.6km terug naar huis zou ik iets harder lopen dan de heenweg, dus op 12 km/uur. Het was inmiddels ook gaan regenen dus sowieso wel fijn om een beetje door te stappen. 1:24:06 en 15.1km later was ik weer thuis.

Na een warme douche besloot ik te zwichten voor het Starbucks-monster in me. Gisteren is het filiaal op Amsterdam CS geopend en ik had bedacht dat ik dan maandag voor de eerste keer langs zou gaan zodat ik met een Gingerbread Latte in de trein naar m'n werk zou zitten. Maar het lukte me niet, het lukte me niet om tot maandag te wachten. Het idee dat op nog geen 2km van m'n huis allemaal mensen WEL al met een rood met groene beker rondliepen (zo vlak voor de kerst zijn de bekers niet wit maar rood) kon ik niet verdragen, en dus stoof ik met een nog natte kop haar naar Amsterdam CS. Een rij, dat had ik wel verwacht. Maar een supergecoordineerd team zorgde ervoor dat ik ruim binnen de 5 minuten met een Grande Gingerbread Latte en een Blueberry Muffin glunderend in de stationshal stond. Er hebben vast een paar mensen vreemd naar me gekeken, ik huppelde namelijk naar buiten al foto's makend van het bekende groene logo.

Morgen ga ik niet, nee echt niet, naar Starbucks. Morgen ga ik weer een stukkie lopen met m'n nieuwe vriendje van Salomon. M'n Lunar Glides zijn inmiddels weer droog na het avontuur afgelopen week in de regen, en ze mogen me weer 40km vergezellen. Waar ik heen ga weet ik nog niet. Ik probeer steeds weer een nieuwe route te vinden rondom Amsterdam, maar geloof me: dat is nog knap lastig als je niet over industrieterreinen en eindeloze fietspaden wilt lopen. Ik hou me dus aanbevolen als je nog een leuke route weet en ga zometeen maar eens een spontane biertjessessie inlassen en een slaapfeestje organiseren =D 

Over 60 en 61

De afgelopen 3 dagen ben ik elke ochtend om iets over 6en naar buiten gehuppeld om het 20km lange woon-werkverkeer hardlopend te overbruggen. Doe ik wel vaker, weten jullie inmiddels ook wel. Alleen nog nooit 3 dagen achter elkaar. Dinsdag was alles a-okay. Vroeg opstaan kan best een aantal keer per week, en meestal is er wel een nachtdienster op Twitter, om niet te zwijgen van earlybird Richard. Best gezellig dus zo in de virtuele wereld. M'n nieuwe Salomon tas ging dinsdag mee met in de bidons AA Isotone, en in het grote vak een paar schoenen die beter zouden passen bij de outfit die al op m'n werk lag. Ik ben en blijf een vrouw natuurlijk. 1:44:16 later kwam ik aan in Haarlem, lekker douchen en een ontbijtje. Das pas een goed begin van de dag.

Woensdag kostte het wakker worden iets meer moeite, maar het leek droog te blijven dus was ik toch wel in een opperbeste staat en ging, dit keer met een grotere rugzak, op pad. 1:52:06 deed ik er dit keer over. Zeer tevreden aangezien er een kilo of 7-8 aan kleren op m'n rug zat. Want ik ben en blijf een vrouw natuurlijk......Vandaag de laatste van de drie dagen hardloopforensen. Dit keer was het stil op Twitter, toevallig had Gert even zijn laptop aangedaan en wenste me succes. Aad vertelde me dat hij lekker droog in de auto naar z'n werk ging. En ik, ik zag dat het buiten hoosde van de regen. Eventjes heb ik getwijfeld, maar toch heb ik weer een nieuwe outfit in een plastic zak gedaan en die in m'n Deuter gepropt. Ook als ik en m'n tas tot op het naadje nat zijn zouden m'n kleren in ieder geval droog zijn. En zo ging ik ook vanmorgen weer op pad. 5 minuten duurde het voordat ik voor de eerste keer in een mega-plas stampte. Aangezien m'n Lunar Glides toen toch al doorweekt waren heb ik het slalommen om plassen heen verder achterwege gelaten. 1:48:46 later lag er een plasje water in de lift op m'n werk.

En zo is het alweer donderdagmiddag. 60km gelopen in 3 dagen, en geen minuut tijd verloren want alles voor het ochtendgloren gedaan. Vanavond is er een klein feestje. Elk jaar vieren we nog trouw de verjaardag van m'n papa. Dit jaar zou 'ie 61 worden, en toveren we de gourmet-pan maar weer eens op tafel. Een traditie die nu toch al 19 jaar stand houdt. Over 60 en 61 dus, een wereld van verschil.

3, 2, 1......ACTIE!!!

Een idee......een blogpost......een Dreamteam......Giel Beelen?!

Pas net bekomen van de massale belangstelling voor de Be More Ultra-Tour 2010 heeft Dreamteam-lid Martine superleuk nieuws: over 2 weken komt Giel Beelen een week lang plaatjes draaien in Tarin Kowt. Het zal een mooi gezicht zijn, al die losse heupen in camouflagebroeken. Maar wat helemaal supergaaf zou zijn is als hij in zijn programma wat bekendheid kan geven aan de Be More Ultra-Tour 2010. Als dank biedt Martine Giel een hardlooptraining aan op de buitenring van de basis in Tarin Kowt. Een unieke kans!

Giel heeft meerdere goede doelen gesteund, denk aan de verschillende edities van het Glazen Huis bijvoorbeeld. Giel heeft dus een groot hart, maar wellicht helpt het als we hem met z'n allen laten weten hoe belangrijk dit project is voor de kids bij Mother of Peace. 600 euro per kind per jaar, dat zijn de kosten voor goed onderwijs. We willen zoveel mogelijk kinderen een goede toekomst bieden, en wie kan ons Hardlopende Webloggers nou weerstaan?! Mail daarom massaal naar giel@3fm.nl en zorg dat Giel binnenkort samen met Martine stof kan happen onder de overvliegende Apache helikopters. Alvast bedankt!!!

Be More Ultra-Tour Dreamteam

Wat ongelovelijk joekeloeres mega superduper veel vet leuke reacties op m'n vorige bericht. Wat begon als een vaag ideetje in m'n hoofd tijdens het hardloopforensen is nu uitgegroeid tot een serieus project waar jullie je allemaal voor willen inzetten en waar jullie aan willen meedoen. Met een glimlach van oor tot oor kroop ik in m'n bedje na de eerste reacties, en inmiddels glunder ik al een paar dagen. Het zal zeker nog even duren voor de exacte data en route bekend zijn, maar inmiddels hebben zich 2 Hardlopende Webloggers bij me gemeld met dezelfde vraag: kunnen we de volledige 250km meelopen?! Ik kan me geen betere partners in crime wensen dan G.I. Jane, Nurse of the Desert en ultra-ervaren loopster Martine en de mega enthousiaste ultra-rookie Pieter die als achterban zo'n beetje heel Friesland heeft. Bij dezen presenteer ik jullie dan ook het Be More Ultra-Tour Dreamteam: Martine, Pieter en ikzelf.

Je zou haast vergeten dat er nog andere (hardloop)dingen spelen, maar vanmorgen heb ik me direct ingeschreven om waar het uiteindelijk allemaal om draait: de Comrades Marathon in Zuid-Afrika. Op 30 mei 2010 sta ik dus echt aan de start van deze 89km lange loop van Pietermaritzburg naar Durban. Langs de kant duizenden supporters met daartussen een groepje hele speciale supporters: Wilma en de kids die bij Mother of Peace wonen. Ik finish bijna in hun achtertuin, en het lijkt me supergaaf om ze bijna letterlijk op de finish een supermooi bedrag te overhandigen wat we hebben opgehaald door de Hardlopende Webloggers shirts en nu dus ook de Be More Ultra-Tour 2010. Zoals ik al eerder aangaf wordt het geld besteed aan het onderwijs voor de kids, zo'n 600 euro per jaar. Martine, Pieter en ik gaan in ieder geval ons stinkende best doen om zoveel mogelijk kids een kans te geven op een mooie toekomst. Hou onze weblogs in de gaten!

We have a winner!!!

Na lang wikken en wegen, slapeloze nachten, dilemma na dilemma maar bovenal heel veel lol is de winnaar van de foto-prijsvraag bekend. De gelukkige winnaar is:

Pieter de Boer

Met het onderschrift: It's a Bird......It's a Plane......oh god, it's the Webloggerssekte!!! Want inmiddels begint het er op te lijken dat de Hardlopende Webloggers een heuse beweging aan het worden zijn in Nederland. Met onze mooie witte shirts maken we menig wedstrijd onveilig, en ik hoop dan ook dat we nog meer mensen enthousiast kunnen maken voor hardlopen, Hardlopende Webloggers en natuurlijk Be More. Hartstikke leuk, denkt Pieter. Ik heb wat gewonnen......maar wat dan precies?! Gratis deelname aan de Be More Ultra-Tour 2010. Juistem......

In maart 2010 organiseer ik de Be More Ultra-Tour 2010. Een 5 daagse tocht van 250km dwars door Nederland. Elke dag loop ik 50km en kan iedereen met een groot hart me sponsoren. Per dag, per kilometer, of voor een vast bedrag. Alle beetjes helpen, en de gehele opbrengst komt natuurlijk ten goede aan Wilma bij Be More in Zuid-Afrika. De route moet nog worden vastgesteld, en daar heb ik jullie bij nodig. Om de kosten zo laag mogelijk te houden wil ik jullie vragen om een logeerbedje, warme douche en bordje eten ter beschikking te stellen. Ik zal 4 verschillende Hardlopende Webloggers-villa's aandoen en zoek tevens een mooie finishlocatie. In het ideale geval loop ik van de ene Hardlopende Webloggers-villa naar de andere. Ik hoor heeeeeel graag of je me 1 van de dagen wilt huisvesten.

Pieter weet nu nog steeds niet wat hij gewonnen heeft. Voor alle hardlopers is het mogelijk niet alleen vanaf de zijlijn toe te kijken maar ook een deel van de route mee te lopen. Uiteraard hoeft dat geen 50km te zijn, je kan al meedoen vanaf 10km. Per 10km betaal je 5 euro die dus volledig ten goede komt aan Be More. Wanneer, hoe lang en waar je meeloopt mag je zelf weten. Uiteraard verwacht ik in het weekend een mooie opkomst, en een supergave gezamelijke finish in een nog nader te bepalen plaats in Nederland. Deo Volente volgt er na de finish een mooi feest voor alle deelnemers en sponsors.

Nou Pieter, nu weet je wat je gewonnen hebt. Laten we er een mooie actie van maken, en denk eens na of je je logeerbedje ter beschikking wilt stellen. Zodra de 4 slaaplocaties en de finishlocatie bekend zijn worden de route en data bekend gemaakt en kun je je inschrijven om mee te lopen. Ik zoek ook nog een aantal vrijwilligers die niet vies zijn van een stukje meefietsen, de bevoorrading willen verzorgen, de organisatie van het eindfeest op zich wil nemen of zich anderszins nuttig willen maken voor de Be More Ultra-Tour 2010. Alvast heel erg bedankt!!!

Een weekend vol leuke loopjes

Met de Nike Human Race, de VU Gebouwenloop en een duurloopje over het strand in het vooruitzicht ben ik vrijdag lekker op tijd m'n bedje in gekropen. En zo werd het al snel zaterdag en had ik met Bjorn rond 8.30 afgesproken bij Run2Day aan de Overtoom in Amsterdam om zoveel mogelijk afval te verzamelen tijdens de Trash Run van Nike. Voor Bjorn wellicht wat vroeg, maar na 3 verjaardags-smakkers zag hij er al gelijk een stuk wakkerder uit =D. Na een kopje thee bij café Parck gingen we om 9.00 met een paar knalgele plastic handschoenen op pad om binnen een uur zoveel mogelijk afval uit het Vondelpark in onze Nike-tassen te proppen. Een zware taak, niet omdat we zo hard liepen, ook niet omdat we tas na tas gevuld hebben, maar meer omdat het Vondelpark op dagelijkse basis schoongeveegd wordt en er dus maar heel weinig afval te vinden was. De score van de dag: een leeg blikje bier en chipszak voor mij, een leeg pak ijsthee voor Bjorn. Wel erg veel lol gehad zoals de foto's en filmpjes hieronder laten zien!

Rond 10 uur waren alle in rode Nike shirts gehulde vuilnismannen en vrouwen weer terug bij Run2Day, en zijn Bjorn en ik op de fiets gestapt voor de tweede fun-run van de dag: de VU MC Gebouwenloop. Niet lang nadat we binnen waren liepen we Claudia en Ronald tegen het lijf, en ook Kees stond klaar voor de 2 rondjes door het VU ziekenhuis. Om 11 uur startten Claudia en Ronald, en zijn Bjorn en ik naar de 'tribune' bij de KNO afdeling gegaan. Daar kwamen alle lopers door de gang gerend zo rond het 4.2km punt. Als eerste liep een lange kerel met grote passen, maar niet veel erachter kwam daar Ronald al aan in een gevecht om de 2e en 3e plaats. Even later kwam de eerste dame ook de gang door zoefen: niamand anders dan Claudia herself! Beide webloggers even hard toegejuicht (zet het geluid van het filmpje dan ook niet te hard =D) en wachten maar op de volgende doorkomst. Ronald lag in de 2e ronde op de 3e plek, en Claudia liep nog als een zonnetje als 1e dame. Uitslag: Ronald 41:33 en Claudia 45:37. Top gedaan allebei!

Om 12.30 was het onze beurt, en wat Bjorn nog niet wist was dat hij wat ballast mee moest zeulen: een slinger en 4 balonnen op startnummer 930, speciaal omdat hij die dag zijn 30e verjaardag vierde. Hartstikke leuk van de organisatie dat ze dit startnummer voor hem geregeld hadden. Inmiddels was het gaan regenen, en de start was buiten dus zijn we zo lang mogelijk binnen blijven staan om 1 minuut voor de start snel in het startvak te springen. Ambities om een mooie tijd te lopen hadden we allebei niet, dus lekker rustig aan en vooral genieten van het bijzondere parcours. Als snel na het stuk buitenom gingen we het gebouw in en werden we via de stookkelders door allemaal lage, warme gangen richting parkeergarage geleid. Trappetje op, trappetje af, en heel veel scherpe bochten. Parkeerdek omhoog, trappenhuis in, en door de gangen van o.a. de kinderafdeling en uiteindelijk langs de 'tribune' waar het publiek en een superleuke verpleegkundige ons aan stonden te moedigen. Na 24:50 begon ik aan ronde 2 en zag ik stukken van de slinger die Bjorn om had op de grond liggen. Omdat het regende zou de slinger kleur afgeven op zijn webloggersshirt dus had hij hem vakkundig afgewimpeld. De tweede ronde ging iets sneller omdat ik een mooie haas had gevonden die de trappetjes nog niet erg de baas was, erop en erover dus 2km voor de finish. Uiteindelijk 49:26 geklokt en ontzettend gelachen.

Dan denk je dus dat je weekend nu rustig verder verloopt, maar zondag stond er een duurloopje op het programma. Vanaf een nog nader te bepalen plek in Noord-Holland richting Bakkum, waar ik Rinus tegemoet zou lopen. Met het oog op de afstand (max. 60km) ben ik met de trein naar Schagen gegaan en via St. Maarten, St. Maartensbrug, St. Maartensvlotbrug en St. Maartenszee (die Maarten heeft het druk gehad met dorpjes bouwen) naar het strand gelopen. Al na 5 minuten lopen had ik de wind vol tegen, en pas na 40km verdween deze achter de bomen en duinen van Bakkum en Heemskerk. Het strand was aan het begin nog redelijk smal, maar het was vlug eb aan het worden dus niet veel later had ik een ruim stuk hard zand tot m'n beschikking. Het was supermooi weer, en drommen mensen, kinderen, honden, surfers en kiters hadden zich verschanst op het strand bij Camperduin, Bergen, Egmond en Bakkum. Beukend tegen de wind in zag ik na 4:10 in de verte een man met een hele bekende loopstijl: het was Rinus!

Druk pratend zijn we het strand afgegaan en de duinen ingedoken. Eindelijk even geen wind! Gelukkig wist Rinus nog wel een mooi stukje inclusief trap, wat glooiende paadjes en een zachte ondergrond, dus alsnog aardig pittig. De anderhalf uur die we samen hebben gelopen vloog voorbij. Zeker een mooie omgeving om nog eens te lopen, dus wie weet een mooie plaats voor een Webloggerstraining?! Met in de verte Corus liepen we het duingebied uit richting Rinus' huis. Daar aangekomen hebben we 2 welverdiende biertjes en een zak chips naar binnen gewerkt. Rinus had er inmiddels bijna 2.5 uur lopen opzitten, en ik ruim 5.5. Leuk om ook Rinus' vrouw en kinderen te ontmoeten (die mannen/vrouwen/vriendjes/vriendinnetjes van de Hardlopende Webloggers hebben wat met ons te stellen hihi) en tegen 5 uur heeft Rinus me een slinger gegeven naar station Castricum zodat ik met de trein weer naar Amsterdam ging.

Al met al dus 2 onwijs leuke dagen gehad en weer de nodige kilometers gemaakt: 7.5 tijdens de Nike Human Race, 10 tijdens de VU MC Gebouwenloop en ongeveer 53 op zondag. Hier het filmpje:

En toen was er rust?!

NOT!!! Na Eindhoven en Amsterdam stond ik dinsdagochtend alweer klaar om naar m'n werk te rennen en de plannen voor komend weekend liegen er ook niet om: zaterdag om 9 uur de Nike Human Race die vertrekt vanuit Run2Day Amsterdam (je kunt je nog aanmelden door een mail te sturen naar de winkel van je keuze met je naw gegevens en shirtmaat!!!) en daarna met gezwinde spoed door naar de VU Gebouwenloop waar ik samen met Bjorn om 12.30 de 10km ga lopen. Ronald is er ook, hij start om 11 uur en komt met vrouw en kids de boel onveilig maken. 4 wedstrijden in 2 weken is leuk, helemaal omdat de Nike Human Race en de VU Gebouwenloop echte fun-runs worden. Maar ergens diep in me schuilt het verlangen om weer even zonder dranghekken, ChampionChips, onhandige papieren bekertjes AA en supporters op pad te gaan.

En daarom stap ik zondag in de trein richting Den Helder of Alkmaar voor een 60km duurloopje over het strand en door de duinen. Even weer terug naar de basis, gewoon lekker lopen in de natuur. Met een rugzakkie op en genoeg eten, drinken en warme kleren voor in de trein terug naar huis moet dat helemaal goed komen. Wat me opviel in m'n agenda is dat er de afgelopen weken allemaal wedstrijden in het weekend stonden, en er nu een gat is na komend weekend. Pas op 29 november is de volgende wedstrijd, maar die is niet vergelijkbaar met het massale karakter van bijvoorbeeld de Amsterdam Marathon. Dat weekend ga ik samen met Richard en Jan Olne-Spa-Olne lopen. 66km over de Belgische trails met ongeveer 2000 hoogtemeters. Ik heb er heel veel zin in en ben benieuwd hoe het gaat na al die kilometers in het vlakke Nederland.

Er zijn inmiddels aardig wat reacties op de foto in het vorige bericht. Mocht je nog een inzending willen doen dan kan dat nog tot en met zondag 25 oktober. Dan ga ik er eens goed voor zitten samen met een nog nader samen te stellen jury die waarschijnlijk zal bestaan uit m'n vriendje en moeder. De leukste inzending mag in maart gratis meedoen met een hardloopproject. Je kunt daarbij zelf kiezen welke afstand je wilt lopen, dus ook iedereen die nog badend in het zweet wakker wordt van het idee dat je ooit een marathon zou lopen: kom maar door!!!

Een PR!!! Op de 30km hihi......

Allereerst alle Hardlopende Webloggers en aanverwanten: gefeliciteerd met jullie mooie tijden. Even speciale aandacht voor Pieter die zijn PR op de halve aan gort liep (1:34:09), Aad die debuteerde op de marathon in 3:38:12, Rinus die toch nog een marathon liep op z'n 28ste en Cem (de man die jullie de mooie shirtjes heeft bezorgd) liep naar een supermooie 2:58:49. Het was een mooie dag, supergoed weer en een gezellige meeting van webloggers voor de start. Ronald, Richard, Triezz, Bjorn, Pieter, Johannes de Loper, Patrick en m'n mammie waren aanwezig in het café van de Sporthallen Zuid. Na wat bakkies koffie of thee ging eenieder z'n eigen gang: sommigen naar het startvak, anderen naar een goed supportersplekkie. Ikzelf stond in startvak C, en had er weer zin in vandaag.

 

En daar gingen we even over half 11 op pad. Vlak na de start nog wat drukte, maar al snel de ruimte om lekker te lopen. De eerste 5km gingen in 24:21, de tweede 5km in 24:38. Netjes op schema voor een mooie eindtijd, en zo lang het goed ging gewoon lekker doorlopen. Inmiddels had ik Bjorn al gezien (niet te missen met zijn Webloggers Steunpunt-bord) en mama stond ook vlakbij Buitenveldert. Aan supporters geen gebrek. Weer 5km: 24:37. Benen voelden top, geen last meer van Eindhoven vorige week, het zonnetje scheen en aan de overkant van de Amstel heb ik de koplopers voorbij zien razen. Prachtig gezicht!!! Het lange stuk langs de Amstel ging ook prima. Met schoonpapa en schoonmama op 20km (1:38:24) en Koen en mama op 25km (2:03:05) begon ik er zowaar in te geloven dat vandaag wellicht toch een PR zou worden. Onder de 3:41:29 moest zo toch lukken?!

 

Tussen 25km en 35km is het parcours op z'n minst niet erg inspirerend te noemen, maar zo rond het 28km punt stonden our Personal Support-gangsters Ronald en Triezz. Het filmpje wat Ronald daar maakte laat nog steeds een heppie Léonie zien, op koers voor een mooie tijd. 30km ging in 2:28:55: een PR!!! 2:32:00 was het vorige, dus daar heb ik mooi 3:05 vanaf gelopen. Nu moet er natuurlijk iets niet helemaal goed zijn gegaan als mijn eindtijd 3:46:41 is. En dat gebeurde zo vlak na het 32km punt. Hetzelfde gevoel als in Winschoten, uh-ohw......tot 37km heb ik afwisselend hardgelopen, gewandeld en gekotst. Een soort triathlon maar dan anders =D. Eindelijk zat er geen loopvoer meer dwars en kon ik weer verder. Ik zag een sportschoolcollega voorbij komen (de man die me naar de overwinning heeft gehaasd op de Midzomernachtcross) en hij zat er een beetje doorheen. Tot de finish ben ik bij hem blijven lopen en heb ik de rollen eens omgekeerd en hem op sleeptouw genomen. Na 3:46:41 kwam ik dus toch nog over de finish, met een PR op zak en met een 12e (ultra)marathon voor in de boeken.

Al met al dus een topdag gehad! Alle supporters onwijs bedankt, en hopelijk tot snel ergens in hardloopland. Even een prijsvraagje voor het slapen gaan: bekijk de laatste foto hierboven en vertel me wat de jongen naast me (2427) dacht. De leukste inzending wint een prijs! Wat je kunt winnen: gratis deelname aan een supermooi hardloopproject waarover ik binnenkort meer zal vertellen. Het gaat plaatsvinden in maart 2010. Trust me: het wordt geweldig!!! 

Amsterdam Marathon 2009

Update: Hierboven de foto van het Meetingpoint, gelijk bij de ingang van de Sporthallen Zuid aan je rechterhand. Vanaf 9 uur verzamelen we hier, dus kom ook gezellig langs! Ik loop met startnummer 15416 en zie eruit als Maya de Bij: zwarte 3/4 broek, geel Nike-shirt en m'n grijs met gele Lunar Glides. Je moet er tenslotte toch een beetje gestyled bijlopen heh?! Uiteraard kun je me herkennen aan het one-and-only Hardlopende Webloggersshirt voor en na de start!

Nog 2 nachtjes slapen en dan is het zo ver: de 34e Amsterdam Marathon. Inmiddels hebben al aardig wat webloggers aangegeven aanwezig te zijn bij het meetingpoint, en heeft ook Rinus zich van een startnummer verzekerd. Hij gaat, net als ik, als 28 jarige van start. Eens kijken of dat nog gevolgen heeft voor zijn eindtijd......=P Hoewel het momenteel stormt, regent en guur is lijkt het zondag ideaal loopweer te worden: windkracht 1-2, maximaal 13 graden en een bescheiden zonnetje maar belangrijker nog, het blijft droog. Voor velen dus een mooie kans om een goede tijd te lopen. Brengt me gelijk op de hardnekkige geruchten die de ronde doen over blondie hier: nee, ze gaat geen nieuwe aanval op haar PR doen. Ze gaat gewoon lopen en ziet wel waar het schip strandt, dat betekent dus dat als het makkelijk gaat ik niet zal schromen door te stappen maar net zo makkelijk voor de 3:59:59 ga.

Aan de supporters zal het niet liggen. Een heel legertje rukt zondag uit: vriendje, mama, schoonmama, schoonpapa, vriendin met vriend, Running Ronald, Bjorn en Triezz zijn van de partij langs het parcours. Vergeet ik nog mensen?! Het lijkt allemaal te mooi om waar te zijn: ideaal weer, leuke lopers, supporters, vlakbij m'n huis......waar zit het addertje onder het gras?! Bij de NS natuurlijk! Ook dit weekend rijden er minder treinen van en naar Amsterdam waardoor lopers even goed moeten opletten hoe ze op tijd aan de start komen. Check NS even om te zien hoe laat je weg moet, en vergeet vooral de OV Chipkaart niet als je met de metro naar het Olympisch Stadion gaat (halte Amstelveense Weg). Speciaal voor de Amsterdam Marathon kun je een Marathon Chipkaart kopen: hiermee kun je de hele dag van het OV gebruik maken en loop je niet de kans dat je saldo op is en je de poortjes tegen je neus krijgt. Kijk even hier.

Morgen fiets ik even langs de Sporthallen Zuid om mijn startnummer op te halen. Ook moet ik nog even een nieuwe band voor m'n hartslagmeter vinden aangezien die ergens in Eindhoven is blijven liggen. En dan is het een kwestie van starten, lopen en finishen. Wat kan het leven toch simpel zijn......

Meetingpoint Amsterdam Marathon

Zo, de dranghekken in Eindhoven zijn nog maar net van het parcours gehaald of de volgende marathon wordt alweer opgebouwd: de 34e Amsterdam Marathon aanstaande zondag. Een record aantal inschrijvingen van 26.000 (waarvan 9.000 inschrijvingen van lopers met 75 verschillende nationaliteiten) moet ervoor zorgen dat het zondag heel gezellig wordt in het Amsterdamse. Nu heeft Amsterdam niet echt de allure die Rotterdam heeft, en ook niet zo'n bijzonder parcours, maar de start en finish in het Olympisch Stadion, het stuk langs de Amstel waar je de snelle jongens en meisjes aan de overkant kunt spotten en natuurlijk het welbekende Vondelpark maken het toch een leuk rondje.

Of de Amsterdammers zelf nou blij zijn met het evenement......ik krijg de indruk van niet. Zo vlak na de autoloze zondag tijdens de Dam tot Damloop, en tussen alle wegopbrekingen door is dit weer een moment waarop sommigen alleen via omwegen hun huis of het centrum kunnen bereiken. Maar hoe hard ze ook mokken: wij lopen. Wij lopen hard, hard door Amsterdam! Voor sommigen hun debuut, voor anderen een rondje van 21.1km, voor weer anderen gewoon voor de gezelligheid. Er zullen een aantal Hardlopende Webloggers hun opwachting maken, en daarom is er weer een Meetingplace!!!

Waar dan?! In de Sporthallen Zuid natuurlijk. Daar is het lekker warm en droog, en daar kun je ook een bakkie koffie scoren zo vlak voor de start. Nog belangrijker: het is vlakbij het Olympisch Stadion. Dus vanaf 9 uur ben ik te vinden in de Sporthallen Zuid, daar waar ze ook echt koffie serveren, in het café gedeelte. Komt allen daarheen, ook als je (nog) geen weblog hebt maar de Hardlopende Weblog-celebrities in het echt wilt ontmoeten =P. 

De marathon start om 10.30. Startnummers kun je vrijdag, zaterdag of zondag ophalen in de Sporthallen Zuid, hier is ook de Marathon Markt en kun je je in Hal 3 omkleden. Tassen kun je ook afgeven: marathonlopers doen dat bij het Olympisch Stadion, en halve marathonlopers in Hal 3 van de Sporthallen Zuid. Zie ik je zondag voor de start?!

Niet helemaal volgens plan......

Maar we hebben er weer eentje bij: nummer 11 in de marathon-rij! Er gingen meerdere dingen niet helemaal volgens plan, en dat begon gisteren toen ik nog even een laatste stukje ging lopen. Niet zo best, to say the least. Maar gelukkig riepen meerdere mensen dat een slechte generale inderdaad een goed voorteken is dus om kwart voor 7 vanmorgen stapte ik vol goede moed op m'n fiets naar Amsterdam Zuid omdat (niet helemaal volgens plan) de NS had besloten tussen Amsterdam CS, Sloterdijk en Schiphol geen treinen maar bussen in te zetten. Nice =( Nougoed, tot aan Amsterdam Arena was het heerlijk stil in de trein. Pikkedonker buiten, heerlijk. Lekker zitten, voor je uit staren en dromen van een mooie tijd......

Totdat er een paar honderd afgeleefde provincialen de trein bestormden en terug naar Brabant wilden na een nachtje doorhalen op een feest in Amsterdam. Meurend naar de alcohol en sigaretten en snuivend aan een potje met een goedje waar je errug grote pupillen van krijgt vertelden ze stoerste verhalen over de vetste hardcore feesten van de afgelopen 5 jaar. Dag rust, dag ruimte, dag frisse lucht......Gelukkig moesten ze niet naar Eindhoven maar een ander gehucht in Braboland, dus stapten ze al in Utrecht uit om een andere aansluiting te halen. Pffffffttt......schril contrast zo op de vroege morgen.

Welkom in Eindhoven: linksaf om naar het Beursgebouw te gaan. Startnummer opgehaald en richting Café 't Mulderke gegaan waar Maurice, Tiny, Petra, Koen en Bjorn al snel aankwamen. Kopje thee en even naar buiten om de Belgische webloggers Katrien en Wendy eindelijk eens te ontmoeten. Niet veel later kwam daar haas Vincent al aangelopen, en samen zijn we het startvak ingelopen waar Rinus en Mo ook stonden en ik Ronnie nog even tegen het lijf liep. Het plan: weg op 5min/km en dan hopelijk nog iets overhouden om ruim onder de 3:30 te lopen. Pang, piep en gaan. En zo liepen Vincent en ik net iets onder de 5min/km en leek er geen vuiltje aan de lucht. Tot 10km nog steeds netjes op schema, maar het kostte veel moeite. Iets te veel moeite zo bleek.

Als ik het nou haal tot de helft kijk ik dan wel hoe het verder gaat. Maar de halve kwamen we door in 1:46:nogwat en ik had niet het gevoel nog te kunnen versnellen. Sterker nog: ik was he-le-maal leeg. Benen leeg, zelfs m'n armen hadden geen zin om te zwaaien naar Petra, Tiny, Gert&Gonda, Janneke&Michiel......allemaal supporters die hun longen uit hun lijf hebben geschreeuwd om ons naar een goede tijd te loodsen. Sommigen van jullie hebben het al eens meegemaakt: ik ben niet bepaald de stilste, en zwaai en schreeuw er normaal op los. Maar het bleef verdacht stil achter Vincent.

Plan B: niet onder de 3:30, maar een nieuw PR zou toch moeten lukken?! Guessed wrong: regelmatig zag ik Vincent steeds verder bij me vandaan lopen en zelfs de drankposten kwamen als een welkom excuus om even een stukje te wandelen. Klein stukje, echt waar, maar toch......Waaaaaaaaaaaaah!!! Wat komt daar nou uit de lucht vallen?! Een miljoen regendruppels, ineens, een onvervalste Nederlandse hoosbui. Nat tot op 't draadje en soppend in onze schoenen begon Vincent wat last te krijgen van de kou en van mij mocht de finish wel om de hoek komen. Gelukkig was daar vlak voor de finish nog Stratumseind: zoals Maurice al zei, Eindhoven's Alpe D'Huez. En niets teveel gezegd: afgeladen vol met publiek, de regen trotserend met pintekes in de hand. Top, echt leuk. Daar kunnen ze in Amsterdam nog een puntje aan zuigen!

En zo kwamen Vincent en Léonie na (schrik niet) 3:50:nogwat over de finish. Slechts een klein beetje later dan gepland, hihi. Rinus heeft 3:37 gelopen, Mo 3:29. Dannielle heeft samen met Maurice haar PR aangescherpt tot 1:49 op de halve en Bjorn kwam na 2:06 op groot scherm voorbij. En Ronnie......tsjah: he did it! 2:43 maar liefst!!! Wat een tijd zeg! Na afloop heb ik zoals beloofd m'n verdriet weggedronken in Café 't Mulderke, en het smaakte prima! Tiny, Petra, Ruud, Pim, Gert&Gonda, Bjorn, Koen en Ronnie&Janna waren er ook. Iedereen onwijs gefeliciteerd en misschien tot volgende week in Amsterdam.

PS: Foto's en kloppende links volgen, eerst even douchen en een bordje boerenkool naar binnen schuiven =D

The day before......

Piet snapt niks van hardlopen. Als je je afvraagt of je een lange of korte broek aan moet tijdens de marathon in Eindhoven en je geen Oant Moarn maar Ut Moan schrijft dan heb je het gewoon niet helemaal begrepen =P Gelukkig zijn er genoeg lopers die het wel begrepen hebben: morgen gaat een hele mooie dag worden.

Dat schrijf ik nu wel, maar toen ik zojuist even een laatste stukje ging lopen vroeg ik me eventjes af of ik überhaupt wel een marathon kan lopen morgen. Zware benen, hoge hartslag, tempootje van niks en het gevoel alsof er geen zuurtsof in de lucht zat. Laten we hopen dat het klopt wat ze zeggen over die slechte generale......Anyways: bovenstaande lopers (en nog een heleboel meer) zijn er klaar voor. Wie-o-wie weet ze allemaal te benoemen. Ik zou er graag een koptelefoontje tegenaan gooien, maar helaas fabriceren we die niet bij het bedrijf waar ik werk. Eeuwige roem is wat je ten deel valt.

Voor degenen die overwegen te gaan supporteren: de marathon start om 11.00 uur. We lopen 2 rondes van 21.1km, dus als je je een beetje strategisch positioneert kun je ons meerdere keren voorbij zien razen door je minimaal te verplaatsen. De halve marathon start om 14.15, dus als het even meezit kan je die ook nog meepikken en van wat support voorzien. Meetingplace is café 't Mulderke, zowel voor de start als na de finish zijn daar een aantal lopers en webloggers te vinden. Vanavond lekker slapen en morgen dan eindelijk helemaal los in Eindhovuh de Gekstuh!!!

Ut Moan!

Vandaag wordt een he-le mooie dag in het toch wel frisse Nederland. Ik sta hier midden in het centrum van Eindhoven. Laten we eens kijken naar de verwachting voor de komende dagen.

Vandaag blijft het droog, en de zon laat zich volop zien. Met een maximumtemperatuur van 15 graden wordt het een prach-ti-ge dag. Vanmiddag trekt er vanuit het Zuid-Westen een regengebied het land in wat zorgt voor een druilerige zaterdag. Kijken we even naar de regio Eindhoven: op zondag zullen hier een heleboel hardlopers de marathon rennen. Eens kijken of ze een lange, of een korte broek kunnen aantrekken.

De ochtend begint bewolkt, maar het blijft droog. Later op de dag trekken regenwolken over en met de stevige wind voelt het guur aan. Een echte herfstdag om eens lekker op de bank te kruipen met een kopje thee. Vanuit het gezellige centrum wensen we alle lopers succes en Ut Moan!

De Hardloopforens

Forensisme is het proces van het heen en weer reizen tussen de woongemeente en de werkgemeente. Een forens of pendelaar is een persoon die dit uitoefent.

Als je 's ochtends vroeg nog lekker in je bedje ligt, je nog niet bewust van het feit dat de wekker zo zal afgaan, zijn er al mensen op pad. Mensen in auto's, mensen op fietsen, mensen in bussen, trams en treinen. En ook 1 meisje met een rugzak, een reflectiehesje en 2 fietslampjes. Een paar keer per week ontloopt ze al die andere mensen in de bussen, trams en treinen en loopt ze naar haar werk. De Hardloopforens.

Er zijn wat praktische zaken die goed zijn om te weten: ze drinkt eerst een kopje thee, stopt haar kleren en een handdoek in haar tas, zorgt ervoor dat de vuilniszak netjes buiten staat te wachten op de vuilnismannen en moet voor haar veiligheid goed verlicht op pad gaan. Het fietspad langs de Haarlemmerweg is meedogenloos: lantaarnpalen doen het vaak niet, scooters komen met meer dan de toegestane 50km per uur voorbij razen, fietsers zijn nog niet helemaal wakker waardoor de Hardloopforens zo af en toe de berm in moet duiken. Maar dat alles deert haar niet, ze is allang blij dat ze lekker aan het lopen is terwijl de dag nog niet wakker is.

3 punten zijn er. 3 punten waarop ze de meegenomen Isotone sportdrank naar binnen werkt. Het eerste punt is bij de molen in Amsterdam Sloten. Daar is het echt nog pikkedonker zo rond half 7. Het tweede stuk wat evenals het eerste ongeveer 5km lang is loopt van de molen in Sloten naar de Suikerfabriek in Halfweg. Sinds de twee silo's met kerstlampjes behangen zijn kun je ze ook al vanaf 5km ervoor zien. Het zijn twee potsierlijke dingen in het zwarte landschap met witte koplampen. Vanaf hier begint het te schemeren. De lampjes blijven nog even aan, maar de zon doet haar best om het donker te verdrijven.

Elke keer dat de Hardloopforens naar haar werk forenst komt ze op dit deel van de route dezelfde man in een ligfiets (modelletje kogel) tegen. Zelf is ze gewend alle hardlopers en wielrenners van een welgemeende hoi te voorzien, maar dit kleine mannetje in de fiets zegt niets en kijkt telkens weer stug voor zich uit. Dan niet hoor......Ze loopt verder. Vanaf de Suikerfabriek is het een klein stukje tot het Rottepolderplein waar alle andere forensen in auto's overheen zoeven. Langs de Zoete Inval, op naar het derde drink-punt bij station Haarlem Spaarnwoude. De fietslampjes kunnen uit, het is licht geworden.

Hoekje om bij Chinees restaurant Jin Lai- voor degene die bekend is in de omgeving het is het gebouw met foeilelijk Bosch logo bovenop- en dan alsmaar rechtdoor richting Schalkwijk. Steeds meer forensen melden zich op de weg. En dan is het een kwestie van goed mikken. De Hardloopforens komt dichterbij het stoplicht op het grote kruispunt waar de A9 Haarlem binnengaat. Als deze op rood staat, moet ze wel een paar minuten wachten. Door rood piepen is geen optie: daarvoor is het kruispunt te druk, te onoverzichtelijk. Vandaag had ze stinkende mazzel: het stoplicht sprong net op groen toen ze aan kwam lopen. Een laatste sprintje, en hup, de Albert Heijn in voor een ontbijtje.

Om 8 uur is ze op haar werk. Uitgestorven is het er. Pas als ze gedouched en al weer op haar plek komt druppelen de eerste collega's binnen. Ze kijken niet zo blij, lang niet zo blij als de Hardloopforens die al helemaal uitgewaaid en afgetraind zonder opstoppingen op haar werk is gekomen. Forensisme is een van de grote oorzaken voor het ontstaan van files, vooral in de spits. Maar aan haar zal het niet liggen......

Meetingpoint Eindhoven Marathon

Zo, de laatste LLD zit erop en gelukkig was die niet met windkracht 7 vol in m'n gezicht, over het Zeeuwse strand. Had ik gisteren wel de Zeeuwse Kustmarathon gelopen dan zou een PR er volgende week bij voorbaat al niet inzitten denk ik zo. Hoe dan ook: alle webloggers die 'm wel uitgelopen hebben: gefeliciteerd! Voor de verhalen en foto's kijk even bij Jacqueline, Hans, Tiny, Rik en Rinus. Ook Ronald heeft goede zaken gedaan op de 10km: 37:50 is zijn brand new PR en een bijzonder mooie finishfoto laat zien dat je ook in een mooi shirt er nog aardig kapot uit kan zien =D.

Terug naar Amsterdam. Daar was het vandaag zowaar zonnig, af en toe wat wolkjes maar het is tenslotte ook al oktober. Toch nog een supermooie dag dus! Na een snelle 10km gisteren heb ik vandaag maar weer eens Ouderkerk aan de Amstel met een bezoekje vereerd: 30km en 3 uur later was ik weer terug. Het liep heerlijk, wilde er eigenlijk nog wel 30 aan vastplakken, maar for once in my life doe ik maar eens wat 'ze' zeggen dat goed is: rustig aan deze week en dan volgende week knallen in Eindhoven. Woohoo: hoe vet zou het zijn?! Ik droom over die 3:27:31, schrik af en toe wakker van een 3:18:00 en hoop dat het gewoon lukt om onder die 3:30:00 te blijven. Gelukkig ben ik niet de enige die in Eindhovuh de Gekstuh gaat lopen, en Maurice heeft er al eerder over bericht op zijn blog: dames en heren, er is weer een Bloggers-Meetingpoint.

Inmiddels kan ik erover meepraten hoe gezellig het is om voor de start met andere bloggers nog wat keet te trappen en het eigenlijk maar over 1 ding te hebben: de wedstrijd. Kopjes espresso voor de een, zelfgesmeerd bammetje voor de ander, en uiteraard gewoon een potje gezelligheid zo vlak voor de start. Ik ben er dus zeker weer! Ik weet dat Philips in Eindhoven ontstaan is, en dat volgens Theo Maassen het enige goede wat uit Amsterdam komt de Intercity naar Eindhoven is (daar ga ik dan ook dankbaar gebruik van maken) maar verder ben ik een toerist in deze Brabantse stad. Gelukkig is er een duidelijke routebeschrijving gepost door Maurice:

Iedereen die dus van start gaat in Eindhoven volgende week: komt allen naar Café 't Mulderke. Ik ben er, net als Maurice, vanaf 9:30 en ga er om 11:00 als een speer vandoor om please, pretty please een dik vet PR te lopen. Lukt het: dan ben ik na de finish weer bij 't Mulderke en dans ik op de tafels, lukt het niet dan ben ik na de finish weer bij 't Mulderke om m'n verdriet weg te drinken. Tot dan dus!